De Peiler Gepeild

De Geheime Peiling Van De Wetstraat: Olijfboom blijft mogelijk

peilergepeild — Fri, 28 May 2010 09:00:22 +0000

Sshht. It’s a secret! Er is veel te doen over een “geheime” peiling in opdracht van SP.A, Open VLD en NVA. Volgens deze peiling lopen CD&V, Open VLD en Vlaams Belang leeg ten voordele van de NVA, die afgetekend de grootste zou worden. Deze peiling is de eerste die afgenomen is na de grote politieke feiten van de afgelopen weken, zijnde de val van de regering en de overstap van Bracke en Torfs. Een achteruitgang van CD&V en Vlaams Belang is misschien niet zo verwonderlijk, de mate waarin deze peiling die achteruitgang voorspeld lijkt ons overdreven. Wanneer we de historische trend bekijken, voorspeld deze peiling maar liefst drie partijen die door de onderkant van hun empirisch bereik gaan en één partij die door het dak van haar eigen bereik schiet. Dit kan twee dingen betekenen: ofwel is er een electorale revolutie op handen, of wel gaan de marketeers met glans uit de bocht. Eén zwaluw maakt de lente niet – zeker niet in de statistiek- dus zijn wij geneigd deze resultaten met enige reserve te benaderen. Voor eventuele coalities ziet het er niet evident uit. Het nationalistische kamp is de afgelopen vijf jaar verdubbeld in omvang en bekoort intussen ruim 40% van het electoraat. In de laatste twee peilingen is in Vlaanderen zelfs geen tripartite regering meer mogelijk! (Daar denken de Leuvens politicologen kennelijk anders over, in een wiskunde waar 1+1 niet 2 is http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=RA2QP9BA )

Zoals de kaarten er nu voor liggen is er sowieso een radicale partij nodig voor een Vlaamse meerderheid. De meest realistische optie in federale context wordt dan natuurlijk Groen. Belangrijk om te vermelden dat de olijfboomcoalitie in Vlaanderen ook geen meerderheid, maar mits een gunstige uitslag in Wallonië blijft deze coalitie een realistische optie. Hoe zulke regering met socialisten en groenen vervolgens de onvermijdelijke bezuiniging gaat voeren is ons minder duidelijk. Voor een landing – laat staan het voeren van beleid- is het na acht jaar Verhofstadt en drie jaar bakkeleien helaas te laat. U zal voor officiële bevestiging moeten wachten tot de rapporten van het Planbureau uit 2017, maar de keuze voor dit land is een noodlanding maken of neerstorten. Om te weten hoe dat er uit ziet moet u naar Argentinië of Rusland.

De "geheime" peiling geeft zeer afwijkende puntschattingen

Nationalisten blijven vooruitgaan, Tripartite haalt geen 50% meer

Breaking news: 50% van alle peilingen onbetrouwbaar

peilergepeild — Wed, 26 May 2010 19:56:16 +0000

We worden op het juiste moment wakker uit onze winterslaap. Na 3 rondjes peilen is het voor de krantencommentaren een gelopen race: LDD en CD&V zijn klaar om te begraven, terwijl VLD en vooral NVA het met zekerheid goed gaan doen op 13 juni. Als wakkere lezer van deze website stelt u zich natuurlijk de vraag: “is dat allemaal wel zo?”. Naar goede gewoonte plaatsen wij hier een aantal bedenkingen die de resultaten – om het leuk te houden voor jullie! – vooral tegenspreken. Tussen nu en 13 juni 2010 kan u hier voor voorbeschouwing en duiding bij nieuwe peilingen terecht.

Neem de volgende polls met een korrel zout:

In de media klinkt unisono: De VLD heeft het tij gekeerd! Een nieuwe generatie onder leiding van Alexander De Croo heeft de leiding overgenomen en dat zorgt voor een nieuw elan. Bovendien heeft de partij volgens sommigen moed getoond door de regering te laten vallen. Al deze zaken samen zorgen voor een nieuwe dynamiek, en zijn de voortekenen van een goed resultaat op 13 juni. De peilingen spreken alvast tegen dat Alexander De Croo een gunstige impact heeft op de peilingen. De eerste twee peilingen na zijn aantreden (januari en maart, na respectievelijk 1 en 3 maand voorzitterschap) geven een status quo en zelfs een daling ten opzichte van de verkiezingsuitslag. Het effect van het laten vallen van de regering kan nog niet geëvalueerd worden, omdat er sindsdien geen peiling is geweest. Alles welbeschouwd heeft VLD slechts één goede peiling gehad (17.6% op 2 april). Daar dient aan te worden toegevoegd dat dit de peiling van Standaard/VRT is, die VLD telkens licht overschat. Wat ons betreft zijn er tot heden geen aanwijzingen om een vooruitgang, noch achteruitgang, van VLD te verwachten.

De politieke hype van de afgelopen jaren is zonder twijfel Bart De Wever. De sympathieke underdog die na een lange dat werken al eens durft te stoppen bij een frituur, en dan volgens een hardnekkige Antwerpse legende altijd om een koud bouletje vraagt voor tijdens het wachten. Volgens de Standaard overweegt 57% van de Vlamingen om op de NVA te stemmen. Volgens de sociale partners en de politieke opponenten leidt dit zonder twijfel tot een ramp voor het land (en wij zijn geneigd daarmee akkoord te gaan). Dat de NVA goed gaat scoren staat vast. Maar doemscenario’s zoals de 27% in de recente (maar obscure) peiling van Vers L’Avenir lijken ons toch wat overdreven. Volgens de Standaard circuleren er “geheime peilingen” die dit succes bevestigen, maar wij gaan hier voorlopig niet in mee. Het zou voor de NVA een goed resultaat zijn als het haar opmars voortzet en even groot wordt als de 15procenters SP.A, VLD en Vlaams Belang.

En tot slot het debacle dat aan de deur van CD&V staat te kloppen. Voor CD&V ziet het er niet zo slecht uit als wel eens wordt gedacht. De laatste peiling van Vers l’Avenir komt ons om verschillende redenen weinig betrouwbaar over. In de overige peilingen wordt CD&V dicht bij de uitslag van 2009 gesitueerd. Wij verwachten dat het resultaat van CD&V op 13 juni in dezelfde regionen zal landen.

Slecht nieuws loert er wel degelijk voor:

Voor LDD ziet het er inderdaad niet goed uit. De partij heeft een traditie van overschatting in de peilingen maar bevind zicht desalnietemin onder de kiesdrempel. De partij blijft rond één grote man draaien. De schaarse witte raven zoals Lode Vereeck, Boudewijn Bouckaert of Anne De Baetselier zijn het afgelopen jaar onzichtbaar gebleven. Intussen heeft Jean Marie wel een boek klaar dat zich afzet tegen de klimaathype. Helaas voor hem is die intussen gaan liggen. Op de West-Vlaamse kamerlijst zal Dedecker wel verkozen raken. Voor de andere lijsten wordt het zeer moeilijk om de kiesdrempel te halen.

De peilingen in aanloop naar de verkiezingen van 13 juni 2010. Klik voor vergroting.

Volg nieuwe berichten via facebook!

peilergepeild — Tue, 25 May 2010 20:02:47 +0000

Volg ons op facebook!

Niet links, niet rechts, maar rechtdoorzee?

peilergepeild — Thu, 05 Nov 2009 15:24:12 +0000

Met de intrede van de herfst vallen ook weer de peilingen als rijpe appels van de bomen. Krap drie maand na de laatste verkiezingen hebben de twee grote peilbokken (LaLibre/RTL en DeStandaard/VRT) elk een nieuwe peiling klaar. In de nasleep van de verkiezingen is er ook een regering gevormd, waar volgens het krantenjournaille mensen uit de economische wereld zijn opgenomen. Voor de neutrale nieuwsconsument was het even schrikken dat de leiders van VOKA en DeLijn kennelijk niet politiek benoemd zijn. Naar onze smaak zijn de Limburgse Reconversiemaatschappij, Gewestelijke Ontwikkelingsmaatschappij Limburg, of de Sociaal Economische Raad Vlaanderen zeer performante instellingen, maar desalnietemin duistere tentakels van de parapolitiek. Maar we gingen het over peilingen hebben…

Een nieuwe herfst, een bekend geluid

De uitslag overschouwend blijven de meeste zekerheden intact. Alle gepeilde uitslagen zijn in lijn met de verkiezinsuitslag. Wat betreft de evolutie op de middellange termijn is het beste nieuwsvoor CD&V en NVA. Allebei noteren ze aan de bovenkant van hun recente bereik. Vooral voor de NVA is dit goed nieuws, aangezien het haar onverwacht grote electoraat van bij de laatste verkiezing weet vast te houden. Voor SP.A, Groen!, VB en LDD is datzelfde gegeven minder goed nieuws, aangezien deze partijen de eigen verwachtingen niet inlosten op 7 juni.

Puntschattingen en verkiezingsuitslagen 2004-2009. Grote punten zijn verkiezingsuitslagen

Als we de heatmap van de laatste twee jaar vervolgens overlopen zien we dat er voor de underperformers van 7 juni vooral slecht tot heel slecht nieuws is. Het Vlaams Belang stagneert eigenlijk als sinds 2004, en kan zelfs met Van Peel-wiskunde haar nederlaag niet meer wegrelativeren. Sinds Vlaams Belang op de rechterzijde gezelschap heeft gekregen van NVA en LDD is hun gezamenlijke omvang weliswaar niet afgenomen, maar binnen de rechterzijde zijn er duidelijke breuken ontstaan. De voornaamste vaststelling is dat het weggelopen VB-electoraat voor een deel is terecht gekomen aan de aangename zijde van het cordon sanitaire, te weten de NVA. De vraag of dat ook voor LDD geld is niet meer zo belangrijk nu de partij zowel kwantitatief maar vooral kwalitatief een bijrol speelt in het politieke spel. Haar intrede in het Vlaams Parlement leert ons vooral dat als er zoiets als linkse hobbies bestaan, dat er dan zeker ook rechtse hobbies bestaan. Met name doordrammen over het vermeende gebrek aan objectiviteit bij de VRT. Sinds de start van het Vlaams parlement heeft de partij een handvol keren het woord genomen, in hoofdzaak over de actualiteit, maar over essentiële Vlaamse bevoegdheden heeft LDD tot hiertoe niets te melden.

Heatmap politieke krachtverhoudingen 2008-2009

Stijgers en dalers

Buy

NVA: de winnaar van de laatste verkiezingen, bevestiging haar goede uitslag

CD&V: Ver verwijderd van de scores van 20 jaar geleden, blijft afgetekend de grootste centrumpartij, heeft de wind in de zeilen

Hold

SP.A: Blijft matig scoren, maar verliest niet. Toekomst oogt wel niet al te rooskleurig, zolang de partij iele tafelspringers zoals Smet en Vandenbossche als uithangbord kiest.

VLD: Blijft eveneens matig scoren. Ligt wel comfortabel in het midden van het bed aangezien er geen enkele realistische tripartite mogelijk is zonder hen. Met Gwendolyne Rutten en Alexander Decroo heeft de partij wel eindelijk jonge gezichten die ook inhoudelijk een goed figuur slaan.

Groen!: Blijft een margepartij. Met de keuze voor een geitenwollesokkentype als voorzitter lijkt men ook eerder in zichzelf te keren dan naar buiten te kijken.

Sell

VB: Het verlies van VB is groter dan de winst voor LDD. Is niet langer het Least Objectionable Alternative van de tegenstemmers.

LDD: Kwantitatief en kwalitatief een teleurstelling, vooral voor zichzelf.

Het verdict!

peilergepeild — Mon, 08 Jun 2009 11:56:34 +0000

De Peiler Gepeild neemt met opgeheven hoofd afscheid van deze verkiezingsperiode. U kon hier vorige week al lezen dat het met NVA en LDD alle kanten op kon (maar dat ze samen met het VB op 37% zouden eindigen), dat de werkelijke steun voor OpenVLD zich rond de 16% situeert, dat SP.A niet voor de afstraffing stond die velen hen voorspelden en vooral, dat Groen! niet de sensatie van de verkiezingen ging worden. De verkiezingsuitslag bevestigt onze lezing van de peilresultaten, in tegenstelling tot die van vele kranten. Buiten onze verwachting bleef de omvang van de overwinningsnederlaag van LDD en de dito winst voor NVA (al schreven we dat LDD niet tot de middenmotors zou groeien, en dat rechts samen 37% zou halen). De verrassende uittocht bij LDD en OpenVLD ten voordele van NVA komt veeleer voor als een last-minute bestemmingswijziging van de kiezer dan als een peilfout, daar zullen we de politologen nog over horen.

In de onderstaande figuur plaatsen we de cumulatieve krachtverhoudingen volgens de peilers (horizontale as) tegen de verkiezingsuitslag (verticale as). We tellen de uitslag van de partijen bij elkaar op (dus Groen! begint bij 6,8%, tweede punt is inclusief de SP.A score 6.8%+15.3%=22.1%,…). Als de lijn van de peiler boven de diagonaal ligt word dat deel van het politieke spectrum onderschat, een lijn die onder de diagonaal ligt geeft een overschatting aan. In de eerste plaats zien we dat over de peilingen een zeer goede indicator van de uiteindelijke machtsverhouding zijn gebleken. Enkel het haasje over van LDD en NVA heeft iedereen verrast. In de tweede plaats zien we dat alle peilingen een systematische afwijking hebben: ze overschatten ofwel links ofwel rechts. Dit houdt wellicht verband met de methodologie. Het Laatste Nieuws en La Libre Belgique onderschatten in beide peilingen de linkse partijen, De Standaard overschat ze. Rechts blijkt veel makkelijker te peilen, maar de onderlinge krachtsverhouding dan weer niet. Enkel Knack heeft de rechtse partijen als groep onderschat. Onze eigen schatting blijkt een krachtig kader te schetsen om electorale verschuivingen te interpreteren. Een verkiezingsuitslag is niet te voorspelen, maar de steun van een partij is wel goed te meten.

De Peilers Gepeild adhv de cumulatieve links/rechts-score

Nu alles nog vers in het geheugen zit, benadrukken we twee vaststellingen. Ten eerste is de verklaring van winst en verlies behoorlijk à la tête du client. Zo is de uitslag van CD&V onmogelijk spectaculair te normen. De partij verliest 4% ten opzichte van vorige verkiezingsuitslag, wat ongeveer overeenkomt met de toenmalige waarde van de kartelpartner. Zelfs als we de sensationele NVA uitslag toevoegen blijft het kartel onder het resultaat van 2007. De partij kan dus bezwaarlijk spreken van een verkiezingsoverwinning, al blijft consolidatie natuurlijk een goed resultaat. Ook de achteruitgang van 1% bij Groen! of de 2% verlies bij SP.A zijn kennelijk niet zo belangrijk. Tegelijkertijd wordt het meest spectaculaire resultaat van deze verkiezing, namelijk de historische opkomst van LDD, bijna genegeerd. De mooie staafjes van Ivan De Vadder lieten nochtans overal hetzelfde zien: de centrumpartijen, Vlaams Belang en Groen! zien hun staafje zakken, terwijl LDD en NVA vanuit het niets 20% van het laken naar zich toetrekken.

Ten tweede: rechts leeft, en extreemrechts ook. Hoe hard Bart De Wever zich ook afzet van het VB: de taal- en de programmapunten verschillen hoofdzakelijk in de nuance. Overigens pas sinds kort: de uitsprak over de ‘pocket van Mohammed’ is zowel qua analyse als qua stijl niet veel anders dan vrachtwagens vol bankbiljetten naar Strépy rijden. En –zonder die taal te vergoelijken- zou sociaalbewogen Vlaanderen beter ook eens nadenken over die analyse. Feit blijft dat onze staat drijft op arbeidsdeelname, dat die in Wallonië en bij allochtone groepen lager is, en dat zoiets voor financiële problemen zorgt. Ondertussen naar een vierde generatie migranten geen hand word uitgestoken, dat falend onderwijs, falende gezinsondersteuning en falende ordehandhaving ervoor zorgen dat allochtonen minder competenties en meer stigma’s meedragen. Het bestaan van die wantoestand is per slot van rekening een veel grotere schande dan de toogpraat die men erover rondtoetert.

Tot slot dank ik u voor uw interesse. Met meer dan 600 unieke lezers per dag overtreft deze site ruimschoots mijn verwachtingen. Bij elke volgende peiling doen we deze oefening alvast voor u over.

Primeur: Nabeschouwing bij 7 juni

peilergepeild — Sat, 06 Jun 2009 11:00:27 +0000

Nog even bij de les blijven. Al is die les een futuliteit. Hét nieuws van de week was tenslotte de speech van Obama over de Islam. Bart De Wever zal hier als historicus wel weer bedenkingen bij hebben (naar analogie met de Antwerpse politie in WOII) , maar ons heeft het geïnspireerd.

De verkiezingen dan. De slotceremonie van het verkiezingsseizoen is traditioneel voor Ivan De Vadder. De hele zondagmiddag lang bouwt hij weer kathedralen van analyses op basis van van drie dorpsuitslagen in West-Vlaanderen. Met live-verbindingen naar reporters in de provinciehoofdsteden! Die laatsten kunnen hun tekst alvast inoefenen: “hier is nog niets bekend, en we hebben ook nog niemand gezien maar ze zouden straks wel komen”. Voor zoiets kamperen wij steevast voor de buis, met een sixpack en een paar vrienden. Pas om acht uur zondagavond zal de definitieve uitslag bekend zijn, en weet iedereen wat u hier donderdag al kon lezen. Namelijk dat deze verkiezingsuitslag er niet zoveel toe doet, tenzij u alsnog massaal voor Dedecker, Dewinter, Dewever en Degroenen hebt gestemd.

De Peiler kan natuurlijk niet wachten tot maandag met het duiden van de verkiezingsuitslag (Dat was al te gemakkelijk). De uitslag kon u hier eerder al lezen:

Groen!	SP.A	SLP	CD&V	Open VLD	LDD	NVA	VB
7%	15%	2%	21%	18%	13%	8%	15%

Buy

De NVA slaagt erin om met een beperkt electoraal gewicht een enorme stempel te zetten op het maatschappelijk debat. Bart De Wever is de bekwaamste politicus sinds twee generaties, wat meteen ook verklaard waarom zijn radicale ideeën niet de oppositie krijgen die ze verdienen.

Lijst Dedecker is de meest succesvolle jonge partij in de Belgische geschiedenis. Politieke sprinkhanenplaag.

Hold

Met 18% camoufleert de Open VLD voor de derde keer op rij dat ze in interne staat van verval is. Neem nu het lijstrekkerschap van Jean-Jacques De Gucht. Zelfs al scoort deze sympathieke kerel 70.000 voorkeurstemmen, dan nog blijft hij onrijp/ongeschikt voor een prominente rol op nationaal niveau. Vroeg of laat, maar waarschijnlijk eerder vroeg dan laat, wordt die jongen afgefakkeld.

Het andere zorgenkindje is Groen!. Ondanks dat werkelijk álles meezit in deze campagne, slagen ze er niet in de eigen parochie te ontstijgen. Het enige wat je hoort is van dat steriele gezeur, een beetje zoals het gezoem van een mug. Op het randje van De Getuigen van Jehova.

Sell

Het Vlaams Belang mag zichzelf langzaam opdoeken wegens doel bereikt: Wollige permissiviteit is van de sokkel gestoten, Vlaams zelfbestuur word stap voor stap gerealiseerd,… Om met onze joods-christelijk-humanistische wortels te spreken: Consummatum est.

Namen en voornamen in de politiek. What’s in a name?

peilergepeild — Sat, 06 Jun 2009 06:00:08 +0000

Jean-Claude

Namen zijn hot: elk jaar gaat ruime persaandacht naar de lijst met de meest populaire namen bij pasgeborenen. Ook vanuit sociaal-economische hoek zijn namen een dankbaar onderwerp. Zo is inmiddels omstandig bewezen dat naamgeving in grote mate afhangt van de sociaal-economische status van de ouders. Namen schijnen te migreren doorheen de sociaal-economische ruimte: van hoogopgeleide, goedverdienende ouders zakken ze gaandeweg af naar de middenklasse en lager.

Maar hoe zit het met de namen van onze politieke vertegenwoordigers in spe? Heten alle PVDA plussers Ché en alle Vlaams Belangers Tijl? Hieronder gaan we kort na hoe de voornamen en familienamen verdeeld zijn bij kandidaten voor de verkiezingen van 7 juni 2009.

Bron en methode

Voor deze analyse baseren we ons op de namen van de kieslijsten van 7 juni 2009. Het gaat om de verkiezingen voor het Vlaams Parlement, het Nederlandse kiescollege van het Europese Parlement en de Nederlandstalige lijsten voor het Brussels Hoofdstdelijk Parlement. (lijsten geconsulteerd op 5 juni op site ‘De Redactie’).

Een aanzienlijk aantal kandidaten figureert op verschillende lijsten. Zo worden 2280 verkiesbare plaatsen gevuld door 2102 kandidaten. Vooral bij kleinere partijen (BA, LSP) figureren kandidaten vaak zowel bij effectieven als bij opvolgers. Een heel aantal kandidaten op Europese lijsten zijn daarnaast ook op een provinciale lijst te vinden. De focus van de analyse is hier op namen van unieke kandidaten. Om oververtegenwoordiging te vermijden, verwijderen we deze dubbels, zodat elke kandidaat slechts één enkele keer in de dataset is opgenomen. Het aantal unieke kandidaten per partij is dan als volgt verdeeld.

Tabel 1 Aantal kandidaten per partij

BA	LSP	SLP	LDD	VB	PVDA+
32	101	209	210	211	219

Open VLD	NVA	Groen!	CD&V	SP.A	Total
220	221	223	228	228	2102

Voornamen

Eerst beschouwen de voornamen. De diversiteit is hier groot. Er zijn 807 voornamen voor in totaal 2102 unieke kandidaten. Dat wil zeggen dat elke naam door gemiddeld 2,6 kandidaten wordt gedragen. De voornamen zijn echter zeer scheef verdeeld. Meer dan de helft (493 of 61%) van de voornamen zijn uniek. Geen naamgenoten voor Jethro, Hermes, Soledad of the ‘only Daffyd in the village’. Maar ook meer courante namen als Kevin, Julie of Elise worden slechts door één kandidaat gedragen.

De Jannen, Tommen en Lucs daarentegen zijn heel wat dikker bezaaid. In grafiek 2 bekijken we de meest populaire namen meer in detail.We zien dat de top 10 gedomineerd wordt door mannelijke namen. In deze tijden van paritair samengestelde lijsten ligt dit patroon niet voor de hand. Wel is het zo dat bijvoorbeeld de combinatie ‘Ann, An en Anne’ op 30 zou afklokken. Omwille van Chrissen, Pascalen en andere Dominiques gaan we verder niet in op het geslacht van de kandidaten.

Voornamen gerangschikt per frequentie

De meest frequent voorkomende voornamen (10 maal of meer)

Tabel 2 Meest voorkomende voornamen per partij

		aantal kandidaten	% kandidaten deze partij
BA	Frederik	2	6.25
BA	Rita	2	6.25
CD&V	Jan	7	3.07
	Bart	6	2.63
	Luc	6	2.63
Groen!	Dirk	5	2.24
	Chris	4	1.79
	Ilse	4	1.79
	Mieke	4	1.79
LDD	Luc	5	2.38
	Patrick	5	2.38
	Nathalie	4	1.90
LSP	Peter	3	2.97
NVA	Jan	8	3.62
	Bart	5	2.26
	Erik	4	1.81
	Geert	4	1.81
Open VLD	Dirk	5	2.27
Open VLD	Marleen	5	2.27
PVDA+	Jan	5	2.28
	Peter	5	2.28
	Dirk	4	1.83
SLP	Tom	6	2.87
	Inge	5	2.39
	Geert	4	1.91
SP.A	Ann	4	1.75
SP.A	Tom	4	1.75
VB	Hilde	5	2.37
	Johan	5	2.37
	Jan	4	1.90

We bekijken nu de meest populaire namen per partij. We nemen ex-aequo’s mee op, tot we aan maximaal 5 namen komen. Geen opvallende patronen; Dirken en Jannen duiken op in alle uithoeken van het politieke spectrum. Al mag LDD met Luc, Patrick en Nathalie een merkwaardig trio voorleggen. Wat ons naadloos laat aansluiten bij de volgende analyse.

We gaan na bij hoeveel kandidaten de voornaam eindigt op ‘y’. Opgelet, het gaat hierbij om de typisch ‘Amerikaans klinkende’ namen op y zoals Wesley en Kelly. Guy en Tanguy worden in deze analyse niet als dusdanig beschouwd. Het betreft 116 van de 2102 kandidaten of 5,5%. Er zijn echter sterke verschillen tussen de partijen. Het laagste percentage vinden we bij de CD&V, het hoogste bij Vlaams Belang en Lijst Dedecker.

Percentage kandidaten wiens voornaam eindigt op ‘y’ per partij

Familienamen

Bij de familienamen is de diversiteit nog groter dan bij de voornamen: 1732 familienamen voor 2102 kandidaten of een gemiddelde van 1,2 kandidaten per familienaam. Hiervan zijn 1495 of 86% unieke familienamen.

Familienamen gerangschikt volgens frequentie bij kandidaten. Niet alle namen staan vermeld op de X-as

Aan de top (vanaf 4 kandidaten) vinden we de ‘usual suspects’. Ditmaal niet in de vorm van gevestigde politieke dynastieën, als wel een aantal modale, degelijke Vlaamse namen. Een mogelijke uitzondering is misschien de familie van Rompuy, met Eric, Herman, Tine en Christine. Al kan achter die twee laatsten één enkele kameraad schuil gaan? Een analyse op het niveau van de partijen leert ons niet bijzonder veel, daarvoor is de diversiteit ditmaal te groot (zelden meer dan 2). We noteren dat in LDD twee Aertsen de plak zwaaien.

De meest frequent voorkomende familienamen bij kandidaten (4 maal of meer)

Tot slot analyseren we het fenomeen ‘koppelteken in de familienaam’. Het wordt in bepaalde kringen gebruikt om meisjesnaam en naam van de echtgenoot voor eeuwig te verbinden. Voor onze dataset bleek dat telkens wanneer dit teken in een familienaam opdook, het werd voorafgegaan door een ondubbelzinnig vrouwelijke voornaam. Eén uitzondering: Nik Boons-Van Gool, die een groene! vrouw blijkt te zijn. Overigens hebben we omwille van verschillende gebruiken in Zuiderse landen (dubbele naam van ouders) ook een aantal dames beschouwd als zijnde ongekoppeld (meer bepaald Clara Reckelbus-da Silva Fraga van SLP, Fe Dato-on van PVDA, Izolda Ferho-Baguirova van de NVA en Soledad Garcia-Feijoo van SP.A)

Uit de analyse blijkt dat slechts 2,4% van de kandidaten een koppelteken draagt in de familienaam. Toch is ook hier een opvallend patroon te vinden over partijen heen. Geen koppelteken (of man?) voor de vrijgevochten vrouwen van SP.A, Groen en LSP. Bij traditionele partijen als Vlaams Belang, CD&V en NVA stijgt men echter ver boven het gemiddelde. Bovendien is het koppelteken in belangrijke mate een West-Vlaams fenomeen, waar 6,5% van de kandidaten een ‘divisie’ in de naam draagt.

Percentage kandidaten met een koppelteken in de familienaam

De koningin van het koppelteken is overigens Carine Lootens-Stael-Van Mol, die voor de het Vlaams Belang opkomt in het Brussels Gewest.

Tot slot: Stemt wijs, lieden!

Dit is het eerste ingezonden stuk op De Peiler Gepeild, waarvoor dank aan Tim Barman.

Facebook-pagina van De Peiler Gepeild

De finale peiling: nog wat nieuws?

peilergepeild — Fri, 05 Jun 2009 14:32:50 +0000

Politiek is een beetje zoals het voetbal: de voor- en de nabeschouwingen bijna zo leuk als de wedstrijd zelf. Het wordt weer even wennen om volgende week zonder peilingen door te komen. Vanavond is er gelukkig nog een toetje. Om 18u lees je op de website van De Standaard alles over het laatste peilingloodje voor de kiezer zich komende zondag uitspreekt. Verrassingen verwachten we daar niet te leren. Er is slechts één inconsistentie in de recente peilingen, en dat is hoe de drie meest rechtse partijen de koek gaan verdelen. De omvang van de koek is wel consistent: gezamenlijk scoren ze 37%. Onze verwachting is dat het Belang met 15% aan de haal gaat, LDD met 13% en NVA met 8%. De ontbrekende rechtse percent verdelen we bij deze onder het VB en NVA.

Groen!	SP.A	SLP	CD&V	Open VLD	LDD	NVA	VB
7%	15%	2%	21%	18%	13%	8%	15%

Update: Toch verrassingen!

Zovele verrassingen zelfs, dat we De Standaard misschien moeten aanraden een ander peilbureau te zoeken. De kiesuitslag zal het uitwijzen… Kort samengevat schat de laatste peiling CD&V, NVA en Groen! iets hoger in, ten koste van alle andere partijen. Ofwel vergissen alle anderen zich, ofwel heeft TNS Media moeite om de populistische kiezer te bereiken.

Vijf jaar peilingen en verkiezingen in Vlaanderen in de aanloop naar 7 juni 2009

Gepeild: Tactische stemmen op mogelijke coalities

peilergepeild — Thu, 04 Jun 2009 14:17:26 +0000

Nog niet zo heel lang geleden was politiek een stuk eenvoudiger dan vandaag. Je werd geboren in een zuil en stemde een leven lang voor de politieke arm van die zuil. Zat je niet in een zuil (of was je vader fout in de oorlog) dan stemde je voor de Volksunie. Na de verkiezingen kon de grootste partij (de CVP) kiezen of ze socialisten of liberalen nodig had om een meerderheid te vormen.

Of niet? Wanneer we de naoorlogse coalities overlopen, zien we dat tripartites en alternatieve coalities heel gewoon zijn in de Belgische politiek. Een andere vaststelling is dat een meerderheid vormen een stuk makkelijker is dan er vervolgens mee besturen. De Belgische politiek lijkt wel in constante crisis. Sinds de tweede wereldoorlog hebben we 55 regeringen gehad op 64 jaar, of gemiddeld 14 maanden per legislatuur. Vele daarvan waren duo-coalities op een christendemocratische basis. Gek genoeg is het pas in de recente, zogenaamd versnipperde geschiedenis dat er 15 jaar politieke stabiliteit kwam (onder de regeringen Dehaene en Verhofstadt). Verhofstadt I deed zoiets met 7 partijen, en Dehaene speelde het klaar om ons de euro binnen te loodsen in een periode van crisis.

Vlaanderen is vooralsnog beter bestuurbaar dan België. De opkomst van radicale partijen maakt het er evenwel niet makkelijker op. In de voorbije dagen hebben we een schatting gemaakt van de electorale kracht van de individuele Vlaamse partijen. Nu doen we hetzelfde voor vier mogelijke coalities. Aan u om uit te maken van welke coalitie u het beste beleid verwacht, en om te kijken of uw stem ook een tactische keuze voor die coalitie is.

Twee kopen, één betalen!

Een stem voor SLP of Vlaamse Belang is niet tactisch. Het Vlaams Belang komt niet in aanmerking om te besturen, dus tenzij u het parlementaire werk van deze partij erg waardeert is een stem op het Vlaams Belang een verloren stem. SLP haalt de kiesdrempel niet. Bijgevolg zal een SLP-stem niet bijdragen aan de parlementaire of uitvoerende koers.

Stemmen voor NVA is tactisch, stemmen voor LDD is dat niet. De voorstanders van een rechtse koers doen er beter aan om NVA (en in mindere mate OpenVLD) te verkiezen boven LDD. De enige realistische coalitie waarin LDD voorkomt heeft een dusdanig comfortabele meerderheid dat een stem op LDD enkel leidt tot een grotere meerderheid en niet tot het mogelijk worden van meerdere rechtse coalities. Indien NVA net iets groter wordt dan het nu is gepeild, wordt ook een rechtsflamingante tripartite mathematisch mogelijk.

Ook een stem op CD&V en OpenVLD is tactisch ondanks dat deze twee partijen sowieso deel uitmaken van de volgende Vlaamse regering. Voorstanders van een gematigde koers doen er verstandig aan om op één van deze twee partijen te stemmen. Des te groter deze twee partijen zijn, des te kleiner wordt de kans op een politiek experiment.

Op links ligt het iets gevoeliger. Voorstanders van een linkse koers doen er op het eerste gezicht verstandig aan om Groen! te kiezen boven de SP.A. Bij een goede uitslag voor Groen! wordt immers de Jamaica-coalitie mogelijk, terwijl de klassieke tripartite ook bij een desastreuse uitslag voor SP.A een optie blijft. Addertje onder het gras is natuurlijk de mogelijkheid dat SP.A voor een vrijwillige oppositiekuur kiest (zoals in de federale regering). In dat geval kon ook NVA wel eens de derde partner worden. Misschien is een stem voor CD&V daarom wel de beste garantie voor een sociale regering (zeker gezien het ACW-karakter van de Vlaamse bevoegdheden).

Klassieke tripartite (SP.A, CD&V, OpenVLD) – 56%

De samenstelling van de huidige Vlaamse regering, en de gedoodverfde opvolger van zichzelf. Ondanks de achteruitgang van alle drie de regeringspartijen blijft er een comfortabele meerderheid (56%).

Liberaal Rechts (CD&V, OpenVLD, LDD) – 54%

Aangezien LDD quasi even groot wordt als de SP.A is dit een comfortabele meerderheid (54%). Althans in de zetels van het parlement. In de kamers van de regering is deze coalitie wellicht een stuk minder werkbaar. Nieuwsjunkies kunnen nu al uitkijken naar de vereniging van Jean Jacques De Gucht met Jean Marie Dedecker. Het is ook watertanden bij de gedachte aan eventuele LDD ministers: Rechtsbuiten Peter Reekmans kan als minister van werk bijvoorbeeld in z’n eentje de revival van de vakbond bewerkstelligen!

Vlaams Rechts (CD&V, OpenVLD, NVA) – 49%

Dit is wellicht het enige politiek realistische alternatief voor de klassieke tripartite, maar heeft vooralsnog geen meerderheid (49%). Zal ook de werking van de federale regering geen deugd doen.

Jamaica (Groen!, CD&V, OpenVLD) – 48%

Overgewaaid uit Duitsland, waar liberalen, christendemocraten en groenen samen de kleur van de Jamaicaanse vlag vormen. Deze coalitie wordt als interessant noviteit naar voor geschoven in de pers. De kans dat Jamaica aan een comfortabele meerderheid geraakt is zeer klein (gepeild op 48%). Indien SP.A onvoldoende groot is wordt het risico op een rechtse regering een stuk waarschijnlijker.

Op weg naar 7 juni – Open VLD

peilergepeild — Thu, 04 Jun 2009 06:00:52 +0000

Als u op zoek bent naar mooie idealen, dan kunnen we u OpenVld van harte aanbevelen. De communicatie van deze partij klinkt als een zoete symfonie in de oren. Zo ongeveer om het jaar laat Guy Verhofstadt boeksgewijs een gedragen cellopartij op u los. In debatten neemt Bart Somers een doorleefde tenorpartij voor zijn rekening, die in tijden van verkiezingen wordt aangevuld door glimmend drukwerk met de klank van lyrische blazers. Begrotingsminister Dirk Van Mechelen houdt er met afgemeten paukeslagjes de kadans in. Enig minpuntje is het Oost-Vlaamse scherzo. Daar is per abuis een trompettist (naar het schijnt familie van Dizzy Gillespie) als 1e viool het podium op gestuurd.

De grote troef van OpenVLD is dat het zich behendig aan de politieke stellingoorlog onttrekt. De partij houdt zich ver van liberale kernwaarden, zoals minder overheidsbemoeienis of fikse belastingverlaging. In de plaats daarvan profileert het zich als groene en sociale partij. Het zal moeten blijken hoe ernstig ze dit bevlogen post-partisanship neemt als er straks geen geld is om zowel welzijn, milieu als jobkortingen te versterken. In haar beleidsrecepten blijft OpenVLD vanzelfsprekend liberaal. Het partijprogramma lijkt wel geschreven door een stagiair die mocht losgaan op alle mogelijke variaties van:

We lossen het probleem van [milieu/files/wachtlijsten/willekeurig ander probleem] op [in een publiek-private samenwerking/door de markt te laten spelen]

Tien jaar machtsdeelname laat haar sporen na. De partij heeft geen echte neergang gekend. Wel is leek een deel van de VLD-kiezers in de periode eind 2004 tot begin 2007 met de gedachte te spelen om een andere partij op te zoeken (getuige het ruime bereik van bijna 5%). Weinig verrassend valt dit samen met de turbulente periode in de partijgeschiedenis met o.m. het migrantenstemrecht, de afzetting van Karel De Gucht en de royementen van Hugo Coveliers en Jean-Marie Dedecker. Die bladzijde is inmiddels omgeslagen. De partij is weer gestabiliseerd, en haar bereik is opnieuw versmalt. Voor de komende verkiezing zien de zaken er dus goed uit voor OpenVLD.

De afgelopen vijf jaar eindigde de partij in verkiezingsuitslagen consequent op 19-20%, wat aan de bovenkant is van haar gepeilde bereik. Bij de vorige verkiezing profiteerde de partij van de tweestrijd Leterme – Paarse regering, waarbij ze op rechts verloor wat ze van tactische linkse kiezers weer terugwon. Deze campagne is OpenVLD niet de inzet van de verkiezingen, dus verwachten we haar eerder in het midden van haar bereik. In cijfers uitgedrukt is dat een uitslag van 18%.

De prijs voor de mooiste campagnefoto van 2009 gaat naar Bart Somers